15-07-08

Vervolg Teniers

Enkele dagen voor Antwerpen kwam de stuur in de mess met een lijst waarop aangetekend werd of je terug meeging of niet de volgende reis. Ik koos voor terug meegaan. Theo ook. Michel hield het voor bekeken met het argument dat hij genoeg gespaard had die reis.De kok, verbonden aan de compagnie, moest naar een ander schip en den bakker werd bedankt voor bewezen diensten.In Antwerpen werd er uitbetaald in ‘t loodswezen door een agent van CMB en enkele dagen later moesten de bemanningsleden die de ja lijst tekenden monsteren in het rattekot.Dek en machien hadden bij die tweede reis zowat dezelfde ploeg. Keuken en stewards, potten en pannen dus, was een stelletje ongeregeld in de ware zin van het woord. Na Vera Cruz drong het nieuws van de brug tot in de laagste regionen door, namelijk  dat er een kleine haven was bijgekomen. Quatzachalchos. Enfin niemand kon zich herinneren daar ooit geweest te zijn. Tot het gerucht in de keuken doordrong. Jawel, ikke, zei kokkie, en voegde eraan toe: taxi nemen en vragen naar Las Palmas.En zo gebeurde, met twee taxis door de pampas naar Las Palmas, wat een verzameling kroegen en dancings bleek te zijn. De gids? Kokkie natuurlijk! Voor een pakje sigaretten kunt ge daar paardrijden, wist hij.Ondergetekende, na enkele biertjes geheel enthousiast, schonk een van de gaucho’s enkele pakjes sigaretten en zat vlug op een paardje. Waar ik geen rekening mee hield was het feit dat die gauchos daar zonder zadel en bit reden. Om het paard in te tomen hadden ze enkel een touw met een lus  om de bek. Niettegenstaande dat ging het goed, in galop zelfs. Tot ik een kruispunt naderde en uit de andere richting een auto kwam. Wat bleek? Paartjes kunnen geen noodstop doen. En ikke, gelanceerd als een raket, maar met een kortere vlucht, landde met mijn smikkel in het zand. Genoeg paard gereden!In de kroeg werd flink aan de glazen gelebberd en er werd verbroederd tussen Amerikaanse toeristen en de crew van den Teniers. Amerikanen zijn wel sympathieke mensen, maar wie ze kent weet dat ge er bij moet nemen dat bij hen alles groter is.De steward deed dat dus niet en kokkie deed daar nog een schepje boven op, toen de ruzie begon, door op een barkrukje staande met luidde stem Yankee go home te scanderen.Beste mensen! In de kortste keren was er geen verschil meer te zien tussen Amerikanen en zeelui. Alles zat op een hoop en bolde over de vloer of deed haartje-pluk. Tot er twee wagens stopten met het veelzeggende opschrift: Politia de Qoatsachalchos op de deuren. De barman wist nog goed wie het in gang gezet had. De steward en kokkie werden verzocht om in te stappen.De uitslag werd s anderdaags vlug bekend. De kok stond in zijn keuken met ne kop zoals een rode bloemenvaas met blauwe vlekken en strepen. Niks kwam eruit die vent uit die morgen. De steward die er niet veel beter uitzag briefde ons bij. Ja, hij daar hé. Meneerke moest zo nodig in de politiewagen pissen!

Ho! Ja! Vandaar! In Mexico kunnen ze niet veel verdragen hé!

Wordt vervolgd

18:02 Gepost door Dyke in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

26-06-08

Teniers (vervolg)

In de keuken was het niet altijd koek en ei, de bakker leek een rare kwast. De keuken, naast de mess gelegen, was verbonden met een service-opening. Het grootste gedeelte van de dag bleef het gat open om te ventileren. Ook om een praatje te ma­ken met iemand van dek of de machine die in de mess kwam om te drin­ken. Vooraan in de keuken, goed zichtbaar van in de messroom, stond een grote ijskast. Daarin be­waarde de kok de materialen die hij nodig had voor de dagdagelijkse bereiding. De deur van glanzend metaal en mooi gepoetst kon als spiegel fungeren. Men had in de mess reeds opgemerkt dat de bakker er niet voorbij kon zonder zich te spiegelen. Aan een schoonheidswedstrijd moest die vent zeer zeker niet meedoen. Een papperig lijf met daarboven op een ronde kop met kort geknipte haren en een smikkel als een platte kaas. Ne nette kon men er niet van maken. Hij begon, wijl hij zich spiegelde, ook snuiten naar zichzelf te trekken en zich toe te zwaaien als hij voorbij de spiegel kwam. Dit tot groot jolijt van de toeschouwers in de mess. Men begon te letten op de bakker!s' Middags te drie uur werd er steeds een koffiepauze gehouden. Op een keer werd de aandacht getrokken door een lawaai in de keuken. Kokkie schreeuwde: verdomme, Erik, moet dat brood niet uit de oven?! De bakker trok juist de tong naar binnen die hij tegen zichzelf uitstak en schreeuwde terug: het brood dat is mijn zaak! Dat is mijn geheim! Diep verontwaardigd stond hij daar met het hoofd tussen de schouders, als een stier die zodadelijk de toreador achter de vodden zou zitten en hem het liefst van al tegen de schutting ramde. In de mess waren inmiddels alle stoelen leeg en men stond elkaar te verdringen en op elkaars tenen te trappen voor de opening en het deurgat naar de keuken. Eerst leek het erop dat de kok het erbij zou laten daar hij de schouders ophaalde en zich afwendde. Hij bedacht zich echter, keerde op zijn schreden terug en siste de bakker toe, hem met de wijsvinger in de borst prikkend: haal het eruit, nondedju! t Zit er lang genoeg in, hoort ge?! De bakker keerde zich schoorvoetend naar de oven. De chef heeft het nu eenmaal voor ‘t zeggen in de keuken. Men kon de nekken van de hele crew horen kraken bij het rekken om toe te kijken. De ovendeur zwaaide open en de bakker haalde er een reusachtig brood uit, haast tweemaal zo groot als het normale. Jezus Christus, moet je dat zien, kreunde de chef met de twee armen boven het hoofd een wegwerpbeweging makend alsof het zijn liefste wens was het gehele zootje over de zij te zwieren, het zilte nat in. Hij deed het spijtig genoeg niet want we konden de broden opvreten s avonds en de volgende dagen ook. Soms zaten er gaten in als tunnels! Dan weer, met het volgende baksel, waren het net gummiballen. Het type met de grote gaten werd nog het beste bevonden. Het geheim van de bakker kon niemand doorgronden. Zijn specialiteit bleek pudding ma­ken. De bijnaam  poddingbakker had hij zo te pakken. Gelukkig bakte kokkie af en toe en dan kon de bakker daarin zijn pudding spuiten, zodat er een echt toetje op tafel kwam. (Wordt vervolgd)

17:44 Gepost door Dyke in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Teniers (vervolg)

De havens tijdens een golfreis volgden zich in sneltempo op. Er werden soms veel havens aangedaan wat maakte dat het schip niet al te lang bleef liggen. Om van Brownsville naar Houston te varen werd een kanaal gevolgd omzoomd door chemische fabrieken. Als men achter op de bak stond kon men het door de schroef tot schuim opgeklopte water niet alleen ruiken maar als het ware ook proeven! Voor we ‘t wisten waren we aan de oversteek, met Antwerpen als eerste haven, begonnen.

In ‘t machien moest alles blinken tegen dat we de thuishaven bereikten zodat de 1e machinist, aan boord “de meester” genoemd, kon tonen dat er wat gepresteerd was op zee en de overuren konden gerechtvaardigd worden. De matrozen aan dek papten de ene pot verf na de andere leeg.

(Wordt vervolgd)

17:41 Gepost door Dyke in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05-06-08

Teniers (vervolg)

Vera Cruz maakte een meer rommelige indruk. Nauwelijks tegen de kade en de valreep uitgezet kwam er een waker aan boord die zich op een stoel in het gangboord zette. Hij droeg een blauw politie uniform compleet met pistool en matrak. Vrouwen mochten niet aan boord en op de dieven werd een oogje gehouden.Elke stad heeft zo zijn typische geur. De kade bevond zich niet ver van t centrum. Na een paar straatjes kwam men op een pleintje met veel groen in t midden.  Er bevonden zich ook de typische tortilla en taco kraampjes. Men bakte er de maïskoeken die met allerlei groenten en vleessoorten gevuld worden in grote pannen of op de plaat. De geur van hete olijfolie en look vulde de lucht. Verderop dan weer domineerde de reuk van gebakken en gegrilde shrimps, de heerlijke reuzengarnalen uit de Golf van Mexico. De terrassen op het grote Plaza de Torros zaten stampvol. Straatorkesten struinden de straten af en nestelden zich bij de consumenten. Tussen de terrassen door en op het plein tussen palmen en tropische bloemen dartelden als avondvlinders de meisjes, hongerig naar dollars. Het liet een gezellige drukke indruk na.

Evenwel, hoe mooi dit alles ook men moest zich geen illusies maken. Het echte Latijns Amerika kon men enkele straten verder weg van de toeristische drukte ervaren. Ik dook een kroegje in in een achterafstraatje Het werd door de plaatselijke bevolking bezocht,  alles zag er eenvoudiger en armzaliger uit. Een paar gammele tafeltjes waar amper twee man kon aanzitten, tegen de achterwand een kleine gemetselde toog, bezet met witte steentjes. Daaromheen stonden allen samengepakt. Uit hygiënische overwegingen dronken de meesten uit het flesje. Wie een tijdje onderweg is en bier drinkt moet zonodig lozen, en ik maar zoeken naar een indicatie waar de WC zich kon bevinden. Ik zag het wegens het altijd maar hoger stijgende water niet zo goed meer zitten. Maar als de nood het hoogst is … jawel, dan is de redding nabij. Een van de Mexicanen ritste zijn gulp open en piste doodgemoedereerd in een goot tegen de toog. De urine werd  afvoert door een gat in de muur. Ik vroeg me af of de naam toogzeikers daar vandaan komt.

(Wordt vervolgd)

18:10 Gepost door Dyke in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19-05-08

Teniers (vervolg)

Na Le Havre werd de oversteek van de Atlantic gemaakt naar de Golf van Mexico. Port Everglades of Miami waren gewoonlijk de aanloophavens tijdens een Golfreis. De Teniers liep na valavond binnen te Port Everglades (Florida). De kade werd goed verlicht en liet een verzorgde indruk na. De hangars waren in lichte kleuren  geschilderd. Aan de hoeken, tussenin, bosjes palmen. Het grote verschil met een stand-by in Europese havens is dat de sleepboten in de States voor en achter niet worden vastgemaakt. De sleepboten zijn vooraan uitgerust met stootkussens en duwen met de neus tegen het schip om het te draaien en tegen de kade te duwen. Het gedoe met het werpen van lijnen kan uitgesteld worden tot de trossen werkelijk kunnen uitgegeven worden om vast te maken.Na een zeereis lijkt de lucht aan land geheel anders. In de zwoele bries hangen luchtjes waaraan  het reukorgaan niet meer gewoon is. Het schip lag met het poopdek naar een brug waarover in een eindeloze sliert Amerikaanse sleeën zoefden. Bij toekomst staan op de kade steevast de ambtenaren van de Immigration Service te wachten tot  de valreep buitenboord gezet wordt. Elk bemanningslid van hoog tot laag moet voor hen verschijnen. Als alles in orde bevonden wordt, wordt er een pasje uitgereikt om aan wal te gaan. Wee degene die op de vraag wat zijn meningsuiting is communist antwoordt. Daarvoor wordt iedereen verwittigd. Alsof er een zo gek zou zijn! Er deden echter verhalen de ronde dat er zulke mafkegels  bestonden. In zulk geval werd een agent aan boord geplaatst die het bemanningslid in het oog hield. Men wilde waarschijnlijk op zeker spelen dat hij geen poot aan wal zette en de heilige Amerikanen besmette. Wat een gelul!! In alle geval waren de meesten de pist in met het verkregen pasje en de opgevraagde dollars.Dat pasjes voor iets dienen ondervonden de deckboy en een lichtmatroos toen ze in een bar bier bestelden. De barman bevond hen na opvraging van het pasje te jong en kieperde hen er zo weer uit.Na vertrek te Port Everglades werden de Florida Keys gerond en vaarde het schip de Golf van Mexico in met Vera Cruz als bestemming. Het werd bloedheet overdag. De zon stond van in de vroege morgen tot de late avond aan de hemel. In de zon zitten op het achterdek was er niet meer bij. Beneden in de machinekamer liepen de temperaturen onvoorstelbaar hoog op. Onder de middag kropen we gewoonlijk in de tunnel, naast de schroefas, de meest frisse plaats beneden om even te verpozen. De airconditioning was de grote weldoener aan boord en deed het uitstekend in de cabines zodat van een verkwikkende nachtrust kon genoten worden. Zelfs voor de matrozen werd het te warm aan dek.Steeds als er sprake was van Vera Cruz dook het verhaal op van de kok Joseph Loir. Op de Flandres zou hij de douanier Cipriano Garduno vermoord hebben. Het schip ging, vooraleer tegen de kade te gaan, eerst voor anker. De douanebeambte kwam aan boord om het schip te bewaken en was verdwenen toen het de volgende dag tegen de kade ging. De bekende feiten zijn dat er een kepie en een veldfles bij de gangway gevonden werden. Vier dagen later werd het lijk opgevist nabij de plaats waar het schip voor anker lag. Men vond in de klerenkast van Joseph Loir een met bloed doordrenkte schort, hemd en sokken. Wel een bezwarend feit. Loir beweerde achteraf dat hij bekende onder druk van de martelingen in de gevangenis. Nog steeds kwam een aalmoezenier aan boord om giften voor hem op te halen. In een Mexicaanse gevangenis betaald men voor zijn eigen voedsel. Natuurlijk werden de verhalen achteraf flink gekruid. Daarom houd ik het bij de gekende feiten en de vermelding dat eenieder aan boord enkele peso's in het mandje deponeerde.

17:08 Gepost door Dyke in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

22-04-08

Teniers (vervolg)

Als te Le Havre de Belgische biercultuur verwisseld werd voor de meer verfijnde Franse drinkcultuur, namelijk pastis of per­nod, kon het wel even uit de hand lopen. Vooral als het vertrek plaatsvond in de vroege morgen.Ik hing met Theo mijn collega-wiper op de verschansing toe te kijken bij het vertrek, en eerlijkheidshalve ook om de hoofdpijn wat te lenigen, toen, tot onze verbazing, wiper nummer 3, Michel kwam toegelopen toen de matrozen de net opgehaalde valreep aan t verzekeren waren. Men wist niet dat de vent nog niet terug aan boord  was. Wel dat hij er de vorige avond flink invloog. Het schip werd zo dadelijk losgegooid. Het manoeuvre kon zonder toestemming van bovenaf niet meer teruggedraaid worden. Daarom keken de matrozen vragend naar de kapitein en de loods die van op de brug het tafereeltje gadesloegen. Den ouwe deed teken om de valreep terug naar beneden te laten. De verloren zoon kwam vloekend en scheldend op van alles en ie­dereen aan dek gewaggeld. Voor niets anders goed dan om de roes uit te slapen. Daags nadien, werd hij boven bij de kapitein op t matje ge­roepen. Hij kon kiezen tussen de voorgeschreven dagen log of een beperking van de geldopname ge­durende de reis. Michel koos voor het laatste en volgde een verplichte rustkuur. Een dag log betekende dat het misdrijf in het logboek vermeld werd en dat er een dag van de gage afgehouden werd. Weken later toen iedereen aan de rol ging in Mexico en de Golfhavens was men van oordeel dat Michel er door zijn verplichte regelmaat steeds beter ging uitzien.

Toen de kleine spiegel tijdens de reis drie dagen log opliep, en op een nogal eigenaardige manier reageerde, zorgde dat voor heel wat hilariteit in 't rattekot. Thuis gekomen nadat hij uitbetaald was met aftrek van het log zei hij tegen zijn vrouw: maak de kinderen klaar! Ge moet je niet ongerust maken er gebeurt hen niets! Vrouwlief voldeed aan zijn verzoek. De kleine spiegel nam hen mee, ordentelijk gekleed en de haartjes net gekamd door mama, naar de kapitein in t rattekot. Hij zei: hier zie, ik laat ze drie dagen hier. Drie dagen geen pree! Geeft gij ze maar te vreten! Waarop hij tot grote ontsteltenis van de man naar buiten beende.

(Wordt vervolgd)

17:09 Gepost door Dyke in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

13-04-08

Teniers (vervolg)

Inderdaad had een van de wipers zijn kat gestuurd, daarom was ik op t onverwacht gemonsterd. Ik stommelde met mijn valies de gangway op en botste op een kerel van de shore-gang. Die wist ervan. De wiper zeker?. Ja. Ik zal u tonen waar de stuur zit. Enne dat hier is je cabine. Allee vooruit, ik stond er ineens met mijn smikkel voor. Boven  vroeg de stuur  of ik al wist waar mijn kajuit was. Ja dus. De man stak zijn neus terug tussen zijn papieren, raar, zowat iedereen kon aan boord komen met een of andere smoes. Later zou aan het licht komen dat die gedachte met de werkelijkheid strookte. Terug enkele verdiepen lager om mijn boeltje uit te pakken.Aan het gestommel te horen had ik een gebuur. Die kwam even later na een tikje op de deur binnengewandeld en stond erop me rond te leiden na een korte kennismaking. We moesten die dag niet meer naar beneden en hadden de tijd. De matrozen maakten zeeklaar en hadden verder ook niet veel te doen want het schip zou s nachts vertrekken.Ik werd wakker door het gekraak toen we reeds de Schelde afwaren en in t Kanaal lagen met bestemming Le Havre. Met het begin van het gekraak was het ook gedaan met slapen. Te 5 u 30 werd iedereen gewekt om te zes uur te beginnen. Ons eerste taak was om de stores, het materiaal bestemd voor de machinekamer naar beneden te brengen bij het naderen van Le Havre. Alles lag op een hoop in de alleyway, of het binnengangboord, in mensentaal. De zwaarste pakken en vaten werden met een takel langs de steile ijzeren trappen naar beneden gelaten. Het moet gezegd, om twaalf uur werd er een maaltijd op tafel gezet om u tegen te zeggen, kokkie mocht er zijn! Altijd was de kok een omstreden figuur aan boord, het waarom laat zich gemakkelijk raden. Er waren koks die de ingrediënten optimaal gebruikten en de gehele crew reikhalzend uitkeek naar de maaltijden en zich te pletter vrat. En dan de anderen de worstenkoks.

10:15 Gepost door Dyke in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-04-08

MS Teniers

Het zeemansleven is niet altijd zo romantisch als in de literatuur beschreven wordt. Na enige jaren op zee gezwalpt te hebben weet men wel beter! En toch is het de geur van romantisme en avontuur dat menig kandidaat destijds de weg naar de Pool der Zeelieden deed vinden. De zeelui die er al wat reizen hadden opzitten vonden het gezwam over romantisme en avontuur gewoon lulkoek De Pool was in de zestiger jaren, toen ondergetekende de stoute schoenen aantrok en zich ging aanmelden, nog in het Hansahuis op de hoek van de Suikerrui en de E. Van Dijckkaai gevestigd. Aan het loket zat een heertje dat naar diplomas vroeg. “Welke dan?” “Kokschool, elektriciteit, schrijnwerkerij?” “Niet?” “Dan is er nog plaats als wiper.” Wist ik veel wat een wiper was. Vanachter het loket werd verduidelijkt dat het voor het onderhoud in de machinekamer was. “Enne,” werd eraan toegevoegd, “een springplank, bijscholen en een examen in de zeevaartschool als volmatroos kan achteraf altijd nog.” (Dat gebeurde later ook).Allee vooruit dan maar. Na de nodige formaliteiten naar t rattekot op de Italiëlei. En enkele dagen later aangemonsterd voor het ms. Teniers, een schildersboot. Daar verstond ik ook de ballen van. Enfin, het bleken vier zusterschepen te zijn met de namen van befaamde schilders: de Jordaans, Rubbens en de Memling waren de “zusterschepen”. Naar t loodswezen om de rol te tekenen. Binnen en buiten daar ik alleen gemonsterd was want den Teniers stond eigenlijk niet op het bord.t Moest nogal vlug gaan want ik werd in de namiddag om vier uur aan boord verwacht. Rap inpakken, afscheid nemen en weg. De Teniers lag aan kaai 211 te blinken in de namiddagzon en men laadde de laatste pakken ijzer. Ik vond het een mooi schip. Een lichtgrijze romp (later werden de rompen van de CMB schepen in ’t rood geschilderd) een spierwit midships, de schouw in het oranje, de CMB kleur. Het zeemansleven is niet altijd zo romantisch als in de literatuur beschreven wordt. Na enige jaren op zee gezwalpt te hebben weet men wel beter! En toch is het de geur van romantisme en avontuur dat menig kandidaat destijds de weg naar de Pool der Zeelieden deed vinden. De zeelui die er al wat reizen hadden opzitten vonden het gezwam over romantisme en avontuur gewoon lulkoek De Pool was in de zestiger jaren, toen ondergetekende de stoute schoenen aantrok en zich ging aanmelden, nog in het Hansahuis op de hoek van de Suikerrui en de E. Van Dijckkaai gevestigd. Aan het loket zat een heertje dat naar diplomas vroeg. “Welke dan?” “Kokschool, elektriciteit, schrijnwerkerij?” “Niet?” “Dan is er nog plaats als wiper.” Wist ik veel wat een wiper was. Vanachter het loket werd verduidelijkt dat het voor het onderhoud in de machinekamer was. “Enne,” werd eraan toegevoegd, “een springplank, bijscholen en een examen in de zeevaartschool als volmatroos kan achteraf altijd nog.” (Dat gebeurde later ook).Allee vooruit dan maar. Na de nodige formaliteiten naar t rattekot op de Italiëlei. En enkele dagen later aangemonsterd voor het ms. Teniers, een schildersboot. Daar verstond ik ook de ballen van. Enfin, het bleken vier zusterschepen te zijn met de namen van befaamde schilders: de Jordaans, Rubbens en de Memling waren de “zusterschepen”. Naar t loodswezen om de rol te tekenen. Binnen en buiten daar ik alleen gemonsterd was want den Teniers stond eigenlijk niet op het bord.t Moest nogal vlug gaan want ik werd in de namiddag om vier uur aan boord verwacht. Rap inpakken, afscheid nemen en weg. De Teniers lag aan kaai 211 te blinken in de namiddagzon en men laadde de laatste pakken ijzer. Ik vond het een mooi schip. Een lichtgrijze romp (later werden de rompen van de CMB schepen in ’t rood geschilderd) een spierwit midships, de schouw in het oranje, de CMB kleur.

(Wordt vervolgd)

13:53 Gepost door Dyke in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

02-04-08

Zeemansgedicht

Oscar De Vrieze (een voor mij onbekend zeeman), in een poëtische bui, schetste het als volgt: De zeemansschepping. (door Oscar De Vrieze)God schiep lucht, hemel en aarde,goedheid, deugd en alles van waarde,vissen, mensen en dierenmaar geen zeevaartofficieren. Zulke lelijke creaturenschiep de duivel in zijn overuren.Hij maakte het zodanig bontdat hij een kapitein uitvond. Het zondagswerk voor zo'n ventwas natuurlijk aan 200 percent.Het ergste was dat hij aan zo'n onnozelheidmeer dan vier uur heeft gewijd. Maar God, de schepper, was ontevreden.Daarom creëerde Hij zelf de bemanningsledenen om ze weg te houden van verderf en bedrogbelastte Hij hen erfelijk met een dagje Log. Werkelijk, de Heer heeft alles voorzien,zelfs een manklopende machineen om de lekken te beperken,liet Hij de machinisten werken. Maar de duivel in zijn boosheid,beging een grote stommiteit:om het voeden van zijn mannenschiep hij "potten en pannen". Hij heeft nooit niet kunnen wensendat de keukenmensenmet hun etensrestengans het schip verpestten. Toen in de oude tijdde Schepping werd uitgebreid,brachten kakkerlakken en mierende pest der radio-officieren. Zo'n schone beestenwerden, zoals de meesten,langs alle kantenheel verre bloedverwanten. Dit was de eerste tripvan een Belgisch schip:kust; zee en havenvrouwen bedden en slaven. Tegen de kaai, heeft men gedachtaan het nageslachtwant men kan nooit wetendat een zeeman wordt vergeten

13:43 Gepost door Dyke in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

30-03-08

Seniorensportdag

Provinciale (Antwerpen) Senioren Sportdag op 22 mei 2008. In het Bloso-centrum te Herentals.  Er kan ingeschteven worden via de verenigingen of individueel in de districts- of gemeentehuizen. € 10 per persoon. Vervoer per autocar mogelijk.Aan volgende  sporten kan deelgenomen worden:Aerobic – boogschieten – croquet – dans – volksdans – linedans – fitbal – gymnastiek – oriëntatietocht – minigolf – baantjeszwemmen – aquafitnes – fit-o-meter – start-to-run – wandelzoektocht – fitnes – petanque – tai-chi-quan – nordic walking – zelfverdediging senioren – wandelen natuur (gids) – stadswandeling (gids) – fietsen – wandelen – fietszoektocht.

15:29 Gepost door Dyke in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24-03-08

Martin Heylen

Martin Heylen, journalist, wereldreiziger en TV - figuur komt naar het Seniorencentrum Top Hat - Dwarslaan 9 - Antwerpen Linker Oever op dinsdag 8 april om 14.30 uur.
Hij trok voor TV één en "Man bijt hond" naar Siberië en komt ons zijn belevenissen vertellen.
Belangstellenden zijn welkom zonder inschrijving vooraf. 6,50 euro ter plaatse te betalen.

12:04 Gepost door Dyke in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-03-08

Inleiding

Belgische rederijen zijn er nog altijd, er zijn er zelfs bijgekomen. Maar op weinig schepen wappert de Belgische vlag nog achteraan. Allemaal uitgevlagd zoals men dat noemt. De Pool der Zeelieden bestaat nog. Een stukje geschiedenis:De wet van 21 juli 1844 op grond waarvan de Hulp- en Voorzorgskas voor Zeevarenden onder Belgische vlag bij koninklijk besluit van 19 september 1845 werd opgericht, is de oudste sociale zekerheidswet uit de Belgische geschiedenis.De thans nog geldende besluitwet van 7 februari 1945 betreffende de maatschappelijke zekerheid van de zeelieden ter koopvaardij bevestigt het bestaan van een afzonderlijke regeling voor de zeelieden ter koopvaardij met eigen administratieve en financiële structuur. De taken inzake inning en de verdeling van de sociale zekerheidsbijdragen zijn in feite van in het begin toevertrouwd aan de Hulp- en Voorzorgkas, die tevens instaat voor de uitbetaling van de prestaties en van de ziekte- en invaliditeitsverzekering voor de zeelieden. In 1945 werd tevens de Pool der zeelieden opgericht, als een bijzondere instelling inzake tewerkstelling en werkloosheid voor de werknemers tewerkgesteld in de koopvaardij. Toen ik deze verhaaltjes begon te schrijven wist ik niet wat het eigenlijk worden zou. In alle geval geen roman. Mijn doelstelling is om de nagedachtenis van de zeelui levendig te houden. Destijds was het beroep van zeeman meer in dan nu. Iedereen in Antwerpen kende wel iemand in familiekring of in de straat die naar zee ging. Natuurlijk is er nu nog de Zeevaartschool waar jongelui kunnen studeren voor een carrière als officier of werktuigkundige. De andere beroepen aan boord, destijds aangeleerd door de jongens uit de straat raakten de laatste decennia meer en meer in verdrukking. Door mechanisatie en laatst nog meer door uitvlaggen van Belgische schepen naar vreemde vlag. Een operatie die als resultaat had dat er steeds meer vreemdelingen aangetrokken werden.Het kan nu een stukje folklore genoemd worden. Wat betreft stielkennis, of zeemanschap waren er figuren die met kop en nek boven de anderen uitstaken. Tijdens recente scheepsrampen zijn meer dan eens de woorden gevallen: ‘…bij gebrek aan zeemanschap…’. Destijds, aan boord, groeide het beroep van matroos uit tot een kunst. Het creëren van kunstige voorwerpen, uit resten touw, met steken en fantasieknopen werd voor velen een hobby.Natuurlijk waren er de extravagante figuren en werd in de havens meestal een stevigglas gedronken. Er zijn de verhalen over de fratsen van ‘’t paard, de vliegende engel van Matadi, den jap, de cowboy, ‘Jef stront’, 'sneeuwwitje', tarzan en zovele anderen. Vooral in de kroegen van dikke Mit, bij vuil Erna daarnaast in Den Bleu tax of op de hoek in de Viking bij Ben den Egyptenaar , werden de anekdotes eindeloos opgehaald.Dat is de werkelijke bedoeling van deze verhalen. Iets van dat alles behouden, voordat het vervaagt en voorgoed verdwijnt in de nevelen van het verleden. Zeker  is het niet de bedoeling iemand te krenken of pijn te doen. De bijnamen wilde ik, of beter gezegd moest ik behouden omdat ze kleur en pittigheid aan het verhaal geven.Die mensen waren zo en velen zijn niet meer onder ons. We mogen ook niet uit het

oog verliezen dat het, de straffe verhalen daargelaten, hardwerkende mensen waren. Ontegensprekelijk zijn er de duizenden en duizenden werkuren op zee in vaak barre weersomstandigheden, in extreme hitte of koude. Dat komt natuurlijk ook aan bod. Een schip met zatlappen behoort tot de fabels. Op zee werd er weinig of niet gedronken. Het was werken en wachtlopen dag in dag uit, ook op zon- en feestdagen. Dat gold vaak ook in de haven en vooral voor de stewards en het keukenpersoneel. Varen is in de eerste plaats hard labeur. Het is geen wonder dat er zich spanningen en stress manifesteren die elkeen op zijn manier afreageert.

(Wordt vervolgt)

16:29 Gepost door Dyke in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-02-08

Hallo

Waaraan heb ik het verdiend dat er toch nog bezoekers komen op dit verwaarloosde blogje? Antwoord: heel zeker zijn er onder de bloggers veel, heel véééééél brave mensen, hihi.

Enfin, alles in orde hier in huize Dyke. En Janoke, tjaa ... die heeft zich op het breiwerk gestort als een gekin. Zij breidt poppenkleertjes aan de lopende band.

Ik heb een beetje in de blogjes zitten lezen en dan kreeg ik weer eens een schrijfkribbel. Vandaag heb ik een vergaderingverslag zitten maken van de vergadering der commissie "Wonen & Zorg". Altijd wat te doen. En nu zeker dat er vier Antwerpse woomaatschappijen sinds 1 januari officieel gefusioneerd zijn. Dat moet opgevolgd worden. Heel wat reglementen worden veranderd, maar te zwijgen van de huurprijzen!

17:41 Gepost door Dyke in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24-12-07

Geen

Op de valreep!

Ik wens op het laatste nippertje iedereen op de blog een Vrolijk Kerstfeest. En een voorspoedig 2008. Moge iedereen van alle onheil gespaard blijven. Vooral een goede gezondheid, ik denk dat dit wel het voornaamste is.

Een gelukkig Nieuwjaar

19:14 Gepost door Dyke in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

17-12-07

Hallo

Hallo iedereen,

Fijn weer gehad in Spanje. De laatste jaren hadden we een beetje minder geluk. Regen en zelfs een storm om U tegen te zeggen. Dus hadden we mekaar reeds beloofd om naar Tenerife te gaan de volgende maal als het nog eens zou tegenslaan. Niet nodig dus, we zien wel volgend jaar.

17:38 Gepost door Dyke in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

02-11-07

Lang geleden

Dag beste bloggers, 

Dat is alweer een hele tijd geleden dat ik hier kwam kijken ... en schrijven op mijn blogje.

Druk, druk, druk. Met de vereniging en nog een beetje aan sport doen (fietsen). Maar vooral de vereniging Alliantie van Antwerpse Senioren, AAS. slorpt veel tijd op. Er zijn de vergaderingen, van AAS, van de Seniorenraad, district Antwerpen en nu ook van de commissie "Wonen en Zorg" van de Seniorenraad, die er bijkwam. Dus goed bezig hé. Dit is geen geklaag hoor. De mensen die daar mee bezig zijn zoals ondergetekende doen dat graag en bovendien is het de bedoeling om informatie te verzamelen en door te spelen naar de leden toe en eventueel, eerder wie erom vraagt of met een probleem zit te helpen en/of door te sturen naar de juiste instanties.

En nu ben ik zo op het eerste zicht mijn leven als blogger aan 't beteren, maar ... morgen verlaten we dit kikkerlandje voor twee weken met bestemming het zonnige (dat hopen we tenminste) Spanje.

Groetjes,

Dyke

 

11:55 Gepost door Dyke in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

20-07-07

Hallo

Ik zal mijn neus nog eens aan 't venster steken zie. Weinig tijd, een cliché dat maar al te vaak gebruikt wordt. Geen verontschuldiging! Van tijd tot tijd ga ik nog wel kijken en dan zie ik dat er veel nieuwe bloggers bijkomen maar dat er ook veel oude getrouwe er de brui aan geven.
Allee, zo aanstonds vertrekken we  naar ons bos in Olen maar 't weer ziet er ook al niet zo fameus uit.  Enfin we zien wel.  De laatste tijd is het weer wisselvallig geweest maar ik kon  regelmatig fietsen  en voor de rest is er altijd wat te doen.  Gras en hagen groeien als kool in een natte Belgische kwakkelzomer!
Groetjes van Dyke. 

10:48 Gepost door Dyke in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

10-06-07

Alliantie Antwerpse Senioren

Het moet gezegd het gaat de vereniging AAS goed, zeer goed zelfs wat het aantal leden betreft. Minder goed echter wat de deelname aan de activiteiten betreft. Voor onze tweedaagse uitstap naar de Moezel kregen we juist genoeg mensen bij elkaar.

Onze daguitstap naar de kust, De Westhoek, hebben we helaas moeten afblazen. Spijtig voor de mensen die zich inzetten om de dag uit te stippelen en de organisatie.

Onze voorlichtingsnamiddag in Top Hat op 22 mei over "Patiëntenrechten", volgens ons zeer belangrijk, vooral voor ouderen, kende ook al een matige opkomst. Wat is er aan de hand met de senioren. Hoe komt het dat we ze niet meer uit de luie zetel krijgen? Of is het aanbod van activiteiten te groot?

Als er iemand raad op weet??? 

Groetjes,

Dyke 

 

 

18:06 Gepost door Dyke in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

08-05-07

Vernieuwing

Als het een tijdje geleden is dat je nog op de blog geweest bent zoals ikke dan is het opmerkelijk hoeveel blogjes, u bekent van vorige bezoeken, gewoon verdwenen zijn. Ene ... massa's nieuwe in de plaats gekomen. Moet misschien als positief ervaren worden ?? Antwoord: NATUURLIJK. Is verandering niet het leven zelf ?

21:16 Gepost door Dyke in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

15-03-07

Patiëntenrechten

Over iets zéér belangrijk, iets wat iedereen zou moeten weten. En eigenlijk weten héél veel mensen er maar weinig vanaf:

Patiëntenrechten:

Ter voorlichting houdt AAS (Alliantie van Antwerpse Senioren) een informatiebijeenkomst over deze materie.

De heer Fons Bylemans, ombudsman van ZNA Middelheim zal de toelichting geven over bijvoorbeeld:

v     Kan ik geopereerd worden zonder mijn toestemming?

v     Moet mijn dokter mij alles vertellen?

v     Kan ik een arts raadplegen?

v     Waar kan ik terecht als ik niet tevreden ben over: de verstrekte zorgen? De opvang – onthaal.

v     Kan ik alles lezen wat in mijn dossier staat?

Dit alles en nog veel meer kom je te weten op dinsdag 22 mei 2007 om 14 uur in het seniorencentrum Top Hat – Dwarslaan – Antwerpen Linkeroever.

Goed te bereiken met tram 3 (halte “Schep vreugde) en er is ook ruime parkeergelegenheid in de Dwarslaan.

Deelname in de kosten: 2 euro (ter plaatse te betalen).

19:23 Gepost door Dyke in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

 

Groetjes

 

Over iets zéér belangrijk, iets wat iedereen zou moeten weten. En eigenlijk weten héél veel mensen er maar weinig vanaf:

Patiëntenrechten:

Ter voorlichting houdt AAS (Alliantie van Antwerpse Senioren) een informatiebijeenkomst over deze materie.

De heer Fons Bylemans, ombudsman van ZNA Middelheim zal de toelichting geven over bijvoorbeeld:

v     Kan ik geopereerd worden zonder mijn toestemming?

v     Moet mijn dokter mij alles vertellen?

v     Kan ik een arts raadplegen?

v     Waar kan ik terecht als ik niet tevreden ben over: de verstrekte zorgen? De opvang – onthaal.

v     Kan ik alles lezen wat in mijn dossier staat?

Dit alles en nog veel meer kom je te weten op dinsdag 22 mei 2007 om 14 uur in het seniorencentrum Top Hat – Dwarslaan – Antwerpen Linkeroever.

Goed te bereiken met tram 3 (halte “Schep vreugde) en er is ook ruime parkeergelegenheid in de Dwarslaan.

Deelname in de kosten: 2 euro (ter plaatse te betalen).

Groetjes

 

19:16 Gepost door Dyke in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

02-03-07

Openingsrit ...

Ze hebben beloofd, de weermannen, dat het morgen met bakken zal regenen. De zondag zou het dan droog zijn en dat is misschien de gelegenheid om de rit in Turnhout mee te pikken. "Openingsrit" hebben ze het genoemd. De eerste rit in Heultje op 17/2 was ook een openingsrit en de week daarop in Berlaar (24/2) ook, maar de moedigen die daar reden zullen wel zo ongeveer verdronken zijn. Allee misschien zondag in Turnhout de enige echte "openingsrit". Of ... als een kind maar een naam heeft ... 

19:22 Gepost door Dyke in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

24-02-07

Begin fietsseizoen

Verlede zaterdag stond de eerste kalenderrit van de Vlaamse Wielrijdersbond op het programma.17 febr., in Heultje, nog nooit zo vroeg. En ze hadden nog geluk ook. Ik natuurlijk ook van de partij, goed voor een 70 kilometertjes. Dit weekend met de openingsrit in Berlaar was het minder. Maar zeg nu zelf, februari. Nog een beetje rust en dan zien we wel weer hé!

19:07 Gepost door Dyke in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-02-07

Bericht

Maandag wonen we (de Alliantie van Antwerpse Senioren) op uitnodiging, een vergadering bij van de Werkgroep Thuisverzorgers. De bedoeling is om zoveel mogelijk informatie te verzamelen teneinde onze leden zoveel mogelijk in te lichten. Want zeg nu zelf. Het is niet gemakkelijk om de juiste informatie te bekomen als men iets voorheeft. En dat geldt niet enkel voor senioren!!!Alhoewel, er is beterschap op komst (wordt er beloofd). Volgens een der laatste decreten in dit verband moeten er overal (in elke gemeente) centrale meldpunten komen waar iedereen terecht kan met zijn (haar) persoonlijke problemen.

11:45 Gepost door Dyke in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

28-01-07

Zoo

Eerst over het blogje zelf: nu heb ik, verschillende keren al, mijn blogje in settings proberen te veranderen van eenvoudig naar geavanceerd. Zonder resultaat natuurlijk. Het "ding" lijkt wel vastgevroren.Dit weekend niet naar 't bos, veel te slecht. Dus deze namiddag naar de zoo, beestjes kijken. Er is er weer eentje bijgekomen. Een jonge tapir. Mooi! Donker van kleur met witte stippen.

19:43 Gepost door Dyke in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

07-01-07

Eerste rit

Vandaag een redelijk droge dag na de zovele natte dagen. Dus ... was het het moment om nog eens een daggetje in Olen door te brengen en op het fietsje te springen.Langs het Kempisch kanaal tot aan de Blauwe kei en dan door 't bos en terug tot aan 't kanaal. De enige hinderpaal was de strakke wind die voor de moeilijkheids graad zorgde. 58 km op de teller voor de eerste rit in 2007!

18:52 Gepost door Dyke in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

02-01-07

 

Het is weer zover, zie! 2007 is ingezet! Morgen reeds een eerste vergadering van de Alliantie van Antwerpse Senioren met het dagelijks bestuur en volgende week Algemene Vergadering op vrijdag en donderdag Seniorenraad (district Antwerpen). En dan zijn we weervertrokken hé. Maar dan loopt dat weer als een sneltrein hé. Bangelijk zo vlug dat alles gaat tegenwoordig! Niet? In alle geval, we houden er de moed in!Groetjes,Dyke.

19:19 Gepost door Dyke in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

29-12-06

Allee zeker?

Zo langzaam aan over de 10.000 bezoekers gesukkeld, 't verwonderde mij zelf. Temeer natuurlijk daar ik er de laatste tijd niet veel aan toegevoegd heb.In alle geval dank aan alle bloggers die die deondanks dat toch een bezoekje brachten,Thanks en prettig van oud naar nieuw!

19:18 Gepost door Dyke in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

25-12-06

Alliantie Antwerpse Senioren AAS

Aangezien ik als categorie voor mijn blogje Senior heb gekozen wordt het tijd om het programma van de AAS (Alliantie van Antwerpse Senioren) voor 2007 eens mee te delen.Ons Nieuwjaarsfeest in OPF – Kapellen op 23 januari.Bezoek aan Douanemuseum op 17 april.Uiteenzetting over Osteoporose in Maart.2-daagse moezel op zaterdag en zondag 12 en 13 mei. Daguitstap Westhoek op 25 juni.Petanque te Wijnegem op 25 juli.Daguitstap Lessines. Bezoek aan Notre Dame à La Rose en de omgeving.Uiteenzetting over borstkanker en begeleiding in oktober. Een man die aan borstkanker leed komt daarover praten.De naam Antwerpse Senioren bepaalt niet dat iedereen in Antwerpen moet wonen. We hebben zelfs leden (we zitten rond de 4000) buiten de provincie.

17:24 Gepost door Dyke in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

21-12-06

Wensen

Foei, het wordt tijd dat ik hier iedereen eens mijn eindejaarswensen ga toewensen zie, dat wordt hééééél hoog tijd ...Een vrolijk Kerstfeest en een gezond ... voorspoedig ... productief ... en een optimaal blogjaar 2007!

18:11 Gepost door Dyke in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 9 Volgende