17-04-05

Jefke

‘s Morgens na het porren lag Jefke voor zijn cabine in de ogen te wrijven toen de anderen buitenkwamen om zich naar de mess te begeven. "Wat gebeurd er, Jef?" vroeg Flor, een van de andere wipers al lachend. Jef scheen dat gelach verre van plezant te vinden. Met beverige vinger en vertrokken gelaat wees hij op de deur van zijn cabine en riep: "doe de deur maar eens open en kijk in mijn bed! Een grote vent met een zwarte baard! Denkt ge soms dat ik daar bij kruip? !" Iedereen barstte in lachen uit. Flor deed onder luid protest van Jef de deur open haalde een hoofdkussen naar buiten en stak het onder Jefs hoofd met de woorden: "blijf nog maar wat liggen, we redden het voorlopig wel met zijn tweeën beneden in de machine."

Het achterdek oversteken bleek geen lachertje. Het schip stak de kop diep in de golven en tijdens een rolbeweging kwamen er behoorlijke brekers over dek. Met het volle gewicht tegen de deur om zich schrap te zetten en het hoofd buiten moest er gewacht worden tot de verschansing de hoogte inging. Dan kon het gewaagd worden zich langs het luik, zodat men zich in geval van nood kon vastgrijpen, naar het masthuis te reppen. Vandaar langs het volgende luik naar de luwte van het midscheeps.

Nauwelijks was iedereen binnen of Jef arriveerde. "Ik wou nog wel wat blijven liggen, maar ik ga kapot van de dorst!" Koffie genoeg maar de meeste ging de tafel of de vloer op. Ook met twee handen hield Jef de mok niet onder controle. Hij zag af en was kennelijk aan zijn afkickperiode begonnen.


19:55 Gepost door Dyke | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.