26-04-05

Vervolg ms Escaut

De volgende haven, Corpus Christi, bleek de favoriete haven te zijn van de bootsman. Dagen voordien zeurde hij erover dat hij daar een bar gevonden had die volgens hem het einde was. In de mess werd er in "t lang en breed over gediscussieerd. Men werd het erover eens dat het moest uitgeprobeerd worden. Nu was het zo dat de schepen nooit lang in Corpus Christi bleven liggen. Daardoor kwam het dat er weinigen aan wal geweest waren. Ook nu zou er enkel een kleine hoeveelheid bijgeladen worden. Het schip kwam ‘s avonds tegen de kade. Met laden werd de volgende morgen begonnen, een buitenkansje dus!

Zodoende kuierde de hele bende na valavond richting Mainstreet, slechts enkele straten van de ligplaats. In een zijstraatje vonden ze de beruchte bar. Rode neonletters vertelden dat de zaak over air-conditioning beschikte maar ook dat het een stripteasebar was. Zoals de meeste bars van dit allooi zag het er binnen vrij donker uit. De ruimte, groter dan men kon vermoeden van buitenaf, bood zodra de ogen een beetje aan het duister gewend waren, een vrij luxueus uitzicht. In ruime boxen konden zonder problemen acht à tien personen plaatsnemen. De muziekinstallatie blèrde er lustig op los om de meisjes die hun nummertjes brachten te begeleiden op de centraal gelegen dansvloer. Een meisje, met alles erop en eraan slipte in de lichtcircel en werkte zich op de maat van de muziek uit de kleren. De muziek was zo gekozen dat het ritme aanzwol en naar het einde een crescendo bereikte. Wanneer de danseres uit haar bustehouder ging, gingen de drums over in een roffel. De spots uit, nog even aan in een flits, en hop, het meisje verdween in de duisternis. Zo de ene achter de andere, aan stripteaseuses geen gebrek!

Het bier vloeide rijkelijk, de diensters begonnen de weg naar onze tafel goed te vinden. Opeens zei de boots: "dat kan ik ook! Zelfs beter, want ik doe alles uit!" Hij werd met argwaan bekeken. "Dat durf je niet!" "Wat, niet durven? Ge zult eens wat zien zie!"

Het volgende nummer werd gebracht door een meisje van Mexicaanse origine. Wijl ze haar nummer uitvoerde was de boots zich in alle stilte aan "t ontkleden. "Bang!" gingen de drums en het mooie kind was eventjes te aanschouwen met de borstjes

stevig rechtop gericht. "Bang, boem!" Licht aan, licht uit, een gestommel, meisje weg, lichten terug aan en daar stond de boots, poedelnaakt met de armen boven het hoofd! We schaterden het uit, de aanwezige Amerikanen eveneens. De directie kon er niet mee lachen. Geflankeerd door twee kleerkasten van venten vertelde de manager dat we konden opkrassen en liefst zo vlug mogelijk!

Wordt vervolgd.


19:08 Gepost door Dyke | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.