10-05-05

Vervolg Escaut

Het vertrek vond plaats juist voor Kerstmis dat dan ook nog in ‘t weekend viel. Daar eerst de kleine reis werd gedaan bleef het schip met de Kerstdagen in Rotterdam liggen, een buitenkans. Het werd oogluikend toegelaten dat diegene die gemist konden worden de trein namen naar Antwerpen voor het weekend. Te Londen werd meer drank geladen dan ooit. De kok en de chief steward sloofden zich uit om een feestmaal voor te zetten met nieuwjaar, waar ze bijzonder wel in slaagden.

De afkickperiode van Jef verliep vrij vlot. Hij had niet te lelijk gedaan want de vent met de zwarte baard verscheen niet. Het witte hondje maar even, wat maakte dat hij vrij vlug in conditie was.

De assistent machinist die eveneens terug meeging zorgde weerom voor afleiding. Eén zijner taken bestond erin het bilgewater, het vuile water op de bodem van de machinekamer, regelmatig weg te pompen. Hij moet een verkeerde kraan opengedraaid hebben waardoor het drinkwater overboord gepompt werd. Er werd hartelijk om gelachen, maar niet lang. Want later bleek dat er nog maar net genoeg water aan boord was om de keuken te voorzien. Er kon wel zoet water aangemaakt worden in geval van nood, maar lang niet genoeg om de wasplaatsen te bevoorraden. Er zat dus niets anders op dan de douches te voorzien van zout water. Puur natuur recht uit de oceaan. Zout water mengt zich echter nu eenmaal niet met zeep. Of men zeep meenam onder de douche of niet maakte niet veel verschil uit. Iedereen trachtte om zich niet teveel met vet of olie te besmeuren. Een hele dag werken zonder zich vuil te maken is echter een ander paar mouwen. De haren wassen was helemaal uit den boze. Het haar begon er na een week uit te zien als een dekzwabber en voelde zeker even stijf aan. Er liepen, zowel onder de officieren, als onder de bemanning, kopieën van Kuifje rond.

"Vroeger," beweerde Jef, "hadden we speciale zeep om ons te wassen met zout water. Dat waren andere tijden! Elkeen een emmer fris water per dag die men moest warm maken aan een stoomlijntje in ‘t stookhol. Water op, gedaan met wassen, of anders met zout water."

In alle geval zoutwaterzeep hadden ze niet. Een assistent die het zoet water over boord pompte zag de chief helemaal niet meer zitten. Het leek erop dat het zijn laatste reis zou worden. Waarschijnlijk is er nooit een schip geweest met zulke blije bemanning toen het tegen de kade ging te Port Everglades. Er werd beloofd door de kapitein dat er zo vlug mogelijk zoet water zou getankt worden. Dat gebeurde ook. Gewoonlijk repten degenen die konden gemist worden zich om aan wal te gaan, maar nu niet. Eens begonnen met water tanken kwam er een stormloop naar de wasplaatsen op gang. Er werd gezongen en gespetterd dat het een lust was.

Wordt vervolgd


19:47 Gepost door Dyke | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.